Monsters van de Ebro: 2026 belooft wat!

Een heerlijke plek om te zijn!

Het is met een lange autoreis in het vooruitzicht de hoogste tijd om te vertrekken, en de spanning komt nu al mijn oren uit! En ik rij dit keer niet alleen, want ook mijn dochter Doortje gaat voor de eerste keer met me mee. Wat zou het gaaf zijn als ook zij haar eerste Spaanse meerval zou vangen! Aan de stek zal het in elk geval niet liggen, want de Ebro is zo’n beetje dé plek in de wereld voor XL-meerval. Door de pikzwarte nacht zoeven we over de A10 richting Bordeaux, en wanneer we later door Baskenland aan de voet van de Pyreneeën rijden begint het zonnetje al op te komen. We kunnen allebei niet wachten om te gaan vissen. En wat zou het een geweldig avontuur worden!

Tekst en foto’s: Maurice Landzaat/Ebro Total Fishing

Wanneer we in de ochtend bij Ebro Total Fishing arriveren voelen we ons meteen thuis. De slagzin ‘Feels like home’ is beslist niet overdreven, want elke keer dat ik hier kom voelt het weer als een warm bad bij Barry en Marina! De koffie laten we ons goed smaken, en na een kort hazenslaapje besluiten we meteen naar de rivier te rijden om te zien hoe die erbij ligt. Mequinenza blijkt nog behoorlijk laag te staan, maar het stuk bij Caspe is goed te doen. Het water is ook alweer flink aan het stijgen, dus het stroomt behoorlijk. Uitdagend om te vissen, maar vaak wel goed voor de bijtlust van de meerval! Maar het vissen laten we voor vandaag nog even. Morgenochtend gaan we met Barry op pad, dus na een heerlijke maaltijd en een klein drankje pakken we lekker een goede nacht slaap. Morgen gaat het avontuur eindelijk van start!

Het blijft een fantastisch uitzicht over een machtig water!

OP JACHT NAAR DE MEERVAL!

De volgende ochtend genieten we eerst van een heerlijk ontbijtje en een kop koffie, en gaan daarna met Barry op pad. We kiezen ervoor om op het stuk bij Caspe te vissen, maar dat blijkt nog geen sinecure! De stroming is echt immens, en het water komt zelfs over de weg! Zo goed en kwaad als het gaat gaan we op zoek naar meerval, en ineens hoor ik een kreet van Barry over het water schallen: vis! En het is meteen een dikke ook! Met volle kracht drilt hij de vis af, en met vereende krachten krijgen we deze uiteindelijk aan het touw. De kop is eraf! Ook zelf krijg ik beet van een dikke bak, maar deze los ik helaas. Balen! Het zou niet de enige keer zijn, want de dag erop weet een vis in de categorie 250+ zich op mijn flipper los van de haak te bonken. En ik verlies ook een enorme vis door lijnbreuk! Ik ben er nog ziek van..

De kop is eraf! Barry vangt de eerste bak van de week!

TAAIE BEDOENING

Onder deze best zware omstandigheden blijkt de visserij een taaie bedoening te zijn. Niet alleen de stroming werkt tegen, maar ook de wind begint flink op te steken. Met een dikke 6 Beaufort is het bijna ondoenlijk om boven de vis te blijven. Vandaag worden we vergezeld door het Italiaanse team van Unicat, en ook deze ervaren mannen hebben alle moeite om aan vis te komen. Dan zie ik opeens een enorm signaal op half water op mijn scherm, en zo goed en kwaad als het gaat probeer ik de vis aan te vissen met mijn shad. Door een windvlaag waai ik van de vis af, en zie ik niets meer op het scherm. Toch volgt er ineens een ram op de hengel! Een enorm gevecht begint, en de vis neemt me tientallen meters op sleeptouw! Dit is echt een bak van de buitencategorie, en de Italianen zitten met open mond te kijken naar deze strijd. Uiteindelijk weten we de vis te stringeren en aan wal te brengen. Wat een kalf van een vis! Het meetlint stopt pas bij het absurde getal van 252 centimeter, en we staan letterlijk paf! Ook de Italianen, die in hun thuisland toch ook wel wat gewend zijn, kijken hun ogen uit naar dit bizarre monster, dat ook nog eens extreem zwaar is gebouwd.. De week is nu sowieso al geslaagd!

Een werkelijk absurde bak! En het zou niet bij deze blijven!

ZE BLIJVEN KOMEN!

De dagen hierna hebben we de handen vrij, want de rest van de week zijn er geen gasten meer om mee op pad te gaan. We gaan op jacht naar nog meer monsters! Barry en ik vangen her en der nog wat ‘kleintjes’, en met kleintjes bedoelen we vissen van zo’n 2.10 meter.. Meervalvissen op de Ebro is echt pure verwennerij, en anno 2026 lijken ze maar door te groeien op dit water! Ik zie een absurd grote vis bij de bodem zwemmen, en achtervolg deze meer dan anderhalf uur, maar de vis toont geen enkele interesse in mijn shad. Dit zou absoluut een PR zijn geweest! Wat een bak! We vangen nog een paar schitterende vissen, en de Albatros meervalhengel met Tica reel die ik heb meegekregen om te testen bewijst zich wel deze week!

Dit setje heeft zich wel bewezen deze week!

Want wat hebben we een bakken gevangen!

WEER EEN 250+!

Zoals gezegd was dochter Doortje ook mee naar Spanje, en hoewel die tot nu toe meer op de terrasjes heeft gezeten dan gevist, was het nu toch tijd voor haar om aan te haken. Inmiddels zijn de omstandigheden sterk verbeterd. De stroming is veel minder geworden, en ook de wind houdt zich even koest. Een heerlijk zonnetje warmt de boel al vroeg op, en we hebben er zin in! Met zijn drieën gaan we op zoek naar vis, en al snel loop ik weer tegen een absoluut monster aan! In tegenstelling tot de vorige dikke bak waar ik achteraan zat, pakt deze de shad meteen, en na weer een bizar heftige strijd mag ik 250+ vis nummer twéé noteren! Ongelooflijk wat een bakkenwater dit is! De Ebro is wereldwijd echt uniek in zijn ogen! Nergens kom je zó veel enorme meervallen tegen.

Bam! 250+ nummer twéé deze week!

Niet normaal wat een monsters hier rondzwemmen!

DOORTJE FOR THE WIN!

Intussen heeft Doortje het spelletje ook aardig door, en heeft ze haar eerste visjes inmiddels gevangen. Allemaal kleintjes van net over de meter, maar de kick is er niet minder om. Ze wist echter niet wat er later haar scherm in zou komen zwemmen! Want terwijl Barry en ik fanatiek op zoek zijn naar vissen horen we ineens een enorme gil! Snel draaien we ons om, en zien we Doortje met alle macht haar hengel vast proberen te houden, terwijl er iets onder water volle bak ervandoor gaat! Snel draaien we onze transducers naar haar toe, en zien we de enorme vis die ze heeft vastgeslagen. Wat een bak is dat! Onder onze luide aanmoedigingen weet Doortje de vis uiteindelijk genoeg te vermoeien om Barry de kans te geven de vis in de bek te pakken en aan het touw te hangen. Euforisch varen we naar de kant en meten we de vis op. Met een lengte van 248 centimeter is Doortje nu de enige vrouw op het welbekende bord, en dat zal ze waarschijnlijk nog lang blijven!

Na een paar kleinere visjes..

Mocht Doortje ineens écht aan de bak!

Met 2.48 meter heeft ze haar plek op het bord geclaimd!

WAT EEN PLEK, EN WAT EEN MENSEN!

Helaas komt aan alle mooie dingen een eind, en zo ook aan deze fantastische week. Ik kom hier inmiddels zowat maandelijks, en ik blijf me verbazen. En niet alleen over de werkelijk bizar goede visserij hier, maar ook aan de onophoudelijke gastvrijheid van Barry en Marina! Wat een schatten van mensen zijn dit, en wat leggen ze je in de watten! Heerlijk eten, een prachtige locatie en alle aandacht. Wat dat betreft onderscheiden ze zich wel: kleinschalig, hoge kwaliteit en onverdeelde aandacht. Zo moet het zijn. Ben jij ook benieuwd naar hoe het er hier aan toe gaat? Schroom dan niet om me een berichtje te sturen. Dan leg ik het je graag uit!