Grote vissen en een staatslot: Sem valt met zijn neus in de Spaanse boter!

Kromme hengels en gillende reels!

Half mei 2026 kreeg ik een berichtje van Sem van de Loo. Hij vertelde dat hij in juli op vakantie naar Spanje zou komen en vroeg of hij misschien een keertje mee mocht vissen. Sem vertelde er meteen eerlijk bij dat hij pas net was begonnen met werken en daardoor op dat moment een behoorlijk krap budget had. We raakten wat heen en weer aan de praat en hoe langer we contact hadden, hoe beter de klik werd. Ik besloot daarom al snel: we gaan het gewoon doen. Ik zou zelf in juli ook in Spanje zijn, had op dat moment geen gasten en zeg nou zelf… wat is er dan leuker dan samen met een lotgenoot een dagje lekker op het water doorbrengen?

Tekst en foto’s: Lesley Luijer.

Nog voordat we gingen vissen, kreeg ik trouwens een berichtje van Sem zijn vader. Hij wilde even laten weten dat hij het ontzettend tof vond dat ik zijn zoon meenam, ondanks zijn beperkte budget. Hij bood zelfs aan dat ik hem een Tikkie mocht sturen als ik tijdens het vissen een beetje uit de bocht zou vliegen. Over karma gesproken. Dat heb ik overigens niet gedaan. Een man een man, een woord een woord.

NOG GEEN TONIJN TE ZIEN

In juli was het dan eindelijk zover. We spraken af bij de slagboom van onze mooie haven en laadden samen de boot vol met de chumstokken en een flinke voorraad sardientjes. Op naar de tonijnen! Bij de eerste stek aangekomen scanden we de omgeving goed af. Helaas was er geen tonijn te bekennen. Toch maakten we van de gelegenheid gebruik om alvast wat dingen te oefenen. Sem kon mooi even wennen aan het materiaal, het laten zakken van de feedbasket, het afstellen van de gordel en alles wat erbij komt kijken wanneer je straks een grote tonijn aan de andere kant van de lijn hebt. Daarna besloten we snel door te varen naar een andere stek.

BINGO!

Bij aankomst lagen er al vier boten te vissen. Volgens de mannen aan boord hadden ze tot dan toe maar weinig actie gehad. ‘Dat belooft wat’, zei ik tegen Sem. Maar terwijl ik de omgeving afzocht, zag ik ondertussen al vis op het scherm. Ik vertelde Sem dat ik er alle vertrouwen in had dat we hier waarschijnlijk niet lang hoefden te wachten. En dat bleek geen verkeerde voorspelling. Na de derde keer zakken kregen we een mooie aanbeet. De vis kwam gelukkig vrij snel van het obstakel af, waardoor we hem in open water konden krijgen. Vanaf dat moment kon de echte strijd beginnen!

In vol gevecht met zijn eerste tonijn!

WAT EEN VIS!

Sem drilde alsof hij nog nooit iets anders had gedaan. Met de nodige krachtinspanning wist hij de vis uiteindelijk in slechts 45 minuten naast de boot te krijgen. En wat voor een vis! Een tonijn van bijna twee meter lang, met een geschat gewicht van zo’n 175 kilo. We pakten de vis snel met de speciale XL Boga, maakten een paar mooie foto’s en uiteraard ging de vis daarna weer netjes terug het water in. Maar we waren nog lang niet klaar..

Deze vis gaat Sem nooit meer vergeten. Maar het werd nog gekker!

RONDE TWEE!

We voeren opnieuw terug naar de stek voor ronde twee. Iets in mij zei dat het die avond misschien mogelijk moest zijn om de tonijnen kort onder de boot omhoog te krijgen met chum. Dus besloten we het te proberen. Na een tijdje sardientjes voeren zagen we inderdaad al snel grote signalen verschijnen op ongeveer tien meter onder de boot. Ons plan werkte! Of nou ja… gedeeltelijk dan. We gooiden nog wat extra vis overboord in de hoop de tonijnen verder omhoog te krijgen, maar daar hadden de heren geen enkele boodschap aan. Ze bleven stug op ongeveer tien meter diepte azen. Dan maar plan B. We hakten snel de knoop door en besloten ons aas precies op die tien meter aan te bieden. Komen jullie niet naar ons, dan komen wij wel naar jullie..

JACKPOT!

Terwijl ik het aas naar de juiste diepte liet zakken, stond Sem gespannen naar het scherm te kijken. En toen hoorde ik ineens: ‘Komt ie… komt ie… komt ie…’. En toen: GRRRRRRTSSSSS! De lijn werd uit mijn handen getrokken! Gevecht nummer twee kon beginnen! Ook deze keer duurde de strijd ongeveer 45 minuten. Alleen stond de slip deze keer nét een tandje strakker. En toen kwam er een waar monster naast de boot liggen! Nog groter. Nog dikker. En vooral: niet normaal groot. Deze tonijn was ongeveer 225 centimeter lang, met een geschat gewicht van ruim 200 kilo!

Het kon gewoon nóg groter voor Sem!

WAT EEN DAG!

We maakten opnieuw een paar mooie foto’s en lieten ook deze gigant daarna weer rustig wegzwemmen. Twee tonijnen in vier uur.. Alles bij elkaar waren we van huis tot huis precies vier uur bezig. Vier uurtjes vissen. Twee enorme tonijnen. Eentje van ongeveer 175 kilo en eentje van ruim 200 kilo! Voor Sem, die eigenlijk gewoon een dagje mee wilde vissen tijdens zijn vakantie in Spanje, was het natuurlijk helemaal bizar! Ik heb hem dan ook maar meteen op het hart gedrukt dat het echt niet altijd zo gaat. Sterker nog… ik heb hem geadviseerd om maar snel een staatslot te kopen.

Je weet immers maar nooit.

Tight lines, beste lezers!

En wie weet tot ziens bij
SilverFlashFishingEspaña 🎣🇪🇸

Home