De Biesbosch is ontstaan tijdens de St. Elisabethsvloed in 1421, toen de toenmalige polder de Groote Waard vol water liep, en veranderde in een binnenzee. Door slibdepositie van de rivieren Rijn en Maas veranderde de binnenzee in een dynamisch eilandenrijk dat enigszins aan de mangroves in de tropen doet denken. Het is het grootste zoetwatergetijdengebied van Europa, en een uitstekend visgebied. Witvissers kunnen hun hart ophalen aan flinke brasems en voorns, roofvissers vinden hier een paradijs voor snoek, snoekbaars en baars en ook de karpervisser komt hier aan zijn trekken. Dat maakt de Biesbosch één van de meest veelzijdige visgebieden van Nederland. Het grootste deel van het gebied is uitsluitend per boot bereikbaar, waarbij het in de zomermaanden erg druk kan zijn met pleziervaart. De Biesbosch bestaat uit twee delen: De Hollandse Biesbosch in het Noorden, en de Brabantse Biesbosch in het zuiden. Deze twee delen worden van elkaar gescheiden door de kunstmatige rivier Nieuwe Merwede. Beide delen verschillen enorm van elkaar qua stroming en helderheid.
