www.viswereld.nl

Voor en Door vissers

Magisch Moment

snoek

In Margriet 2 van 2010 staat een column van Marjan van den Berg dat gaat over snoekvissers in een bootje die een snoek van 1 meter 17 hebben gevangen. Marjan van den Berg geeft de beleving van de vissers heel treffend weer. Omdat ik het zo'n leuke column vond, heb ik Margriet gemaild met het verzoek of deze column geplaatst mocht worden op Viswereld.nl.  

Dit was hun reactie: Margriet en Marjan van den Berg geven u hierbij toestemming de column, met bronvermelding (uit Margriet 02-2010 van columniste Marjan van den Berg), te publiceren op de website Visserwereld.nl.
 
 
 
 

Ook de foto, door Marjan van de Berg gemaakt, kon ik erbij krijgen, maar hiervoor moest wel toestemming van de vissers worden verkregen. De vissers: Dennis en Roberto uit Noord-Holland gaven deze toestemming en stuurden de foto mee.

Veel leesplezier met het lezen van deze column.

Met dank aan: Margriet, Marjan van den Berg, Dennis en Roberto!

Magisch moment

“Willen jullie daar een foto van?”
“Heeft u die dan?”
“Nog niet!”
Zo-even zaten we nog aan tafel, mijn lief en ik. Zaterdagochtend, lekker lui met de krant aan het ontbijt. Toen kwam dat vletje langs, in de vaart naast ons huis. De vissers leken bijna in de war door hun vangst. Wij keken mee. Mijn camera! Waar is mijn camera! We renden naar buiten. Nu staan we op de vlonder in onze ochtendjassen. Ik houd mijn cameraatje omhoog. De ogen van de twee jongens glinsteren. Ze starten de motor en komen terug.
“Eén meter zeventien!” juicht de ene. De ander meert het bootje vlak voor onze voeten af en dan laten ze het enorme beest zien dat ze uit het water haalden. Het is een snoek. Zijn lijf glanst zilver, goud en brons. Een rover in gelakt pantervel. “We zagen jullie om je heen kijken en wisten meteen dat er iets bijzonders was,” vertel ik. Onderwijl maak ik foto’s. De ene jongen poseert met een gepaste uitdrukking van ontzag op zijn gezicht. En dan, als het licht goed is, zie ik een vertederde glimlach verschijnen, als hij naar de enorme snoekenkop kijkt die op zijn ene hand rust.

100_0501 (99K)

“We hebben ooit een grote vis gevangen, terwijl er tachtig mensen omheen stonden. Dat is geen pretje,” vertelt de ander. “Je wordt uitgemaakt voor alles wat mooi en lelijk is,” vult de vertederde aan. Hij zet de snoek terug in het water. Hij beweegt als een balletdanser die zijn meest geliefde primaballerina na een spectaculaire lift op de grond zet. Behoedzaam. Liefdevol. Ik heb altijd gemopperd op vissers. Vooral het soort dat schubben slordig beschadigt, waardoor de teruggezette vis na een dag zinloos aan zijn eind komt, aanspoelt en uiteindelijk half wegrot. Waarna mijn hond erin gaat liggen rollen. Als je vist voor je ontspanning, doe het dan zonder weerhaak. Of zonder aas, dat kan ook. Nog beter: zonder hengel.
Maar zoiets als deze vangst heb ik nog nooit gezien. Ik begrijp ineens dat al die koukleumende mannen het hiervoor doen: dit is een magisch moment. De snoek slaat met zijn staart. Hij kijkt ons met zijn gouden ogen nog een keer heel vuil aan en verdwijnt dan langzaam, bijna majesteitelijk, in het diepe donkere water. De jongens schrijven met bibberende vingers hun mailadres op en wij gaan snel terug naar de warme koffie. Waar mijn lief opmerkt: “Eén meter zeventien. En hij weet waar we wonen.”

13 Januari, 2010 Toegevoegd door de Webmaster