www.viswereld.nl

Voor en Door vissers

De jeugd heeft de toekomst!!

dochter

Het is maandagavond en tijdens het gespek aan de etenstafel laat ik het woord ¨bakfiets¨ de revu passeren . Verschrikt kijkt mijn dochtertje van 21 maanden op en staart ze me strak aan met haar mooie stuiters en volle wimpers. Tegelijkertijd roept ze volmondig IS,IS,IS .

Nee meisje papa gaat niet vissen, want over 30 minuten is het al donker. Papa gaat straks even op pad voor wat beplanting voor in de vogelvolière.

Inderdaad zegt mijn vrouw het is bijna donker en bedtijd. Laten we afspreken dat we morgen vroeg eten, zodat jullie samen achter de groenjassen aan kunnen.

Ze begint te knikken en geeft een prachtige show weg van het spelletje ¨hints¨. Jaja dat spelletje waarbij je met non-verbale communicatie wat probeert te vertellen.
       

Ze zwiept met haar armen heen en weer in een al toch wat krappe keukenopstelling. Ze oefent nu alweer de werptechnieken op het droge. Na een lekker dessert ga ik nog even op pad met de bakfiets. Na thuiskomst breng ik haar naar bed en schakel het licht uit op haar kamertje. Tijdens het sluiten van deur hoor ik haar nog zeggen, IS,IS. Precies schat morgen als papa terug is van zijn werk gaan wij samen vissen.

Het is inmiddels dinsdagmiddag en snel maak ik mij uit de voeten en sluit het klaslokaal achter mij. Op de terugweg schiet ik even aan bij de pizzeria. Een aantal deegbodems worden rijkelijk gevuld en gaan mee naar huis. Daar staat mijn gezin te genieten van het uitzicht over het natuurlijke ven achter in de tuin. Dochter ziet mij door de poort komen en rent op mij af. KWAKKWAK?? Aha de eenden en karpers hebben hun magen al gevuld en nu wij nog. Na een kort verblijf aan de keukentafel is het tijd voor het dessert. NEE,NEE wat hoef jij geen vla en ook geen ijs?? Mijn engeltje wil maar een ding en dat is vissen, dus snel gooien we wat spullen in de Espace. En met een druk op de startknop zijn we weg. Na een korte rit over slingerende polderwegen komen we aan op ¨ons stekkie¨ Ik trek mijn grote groene stampers aan en zet dochter in de buggy. Helaas kan ze niet los mee, want veiligheid staat op 1.

Eenmaal aan de waterkant wijst ze met haar vingertje naar een rood aasje in de opbergbox. Inderdaad meisje dat lijkt mij ook een juiste keuze. Dat kleine rode rakkertje is lekker opvallend in het wat troebele water en met de ingebouwde ratel zal die veel commotie maken in het leefgebied van de grote rovers. Ik maak mijn eerste worp en draai het kunstaas met hoge snelheid binnen. Al vrij snel voel ik het plugje tegen de bodem stuiteren. Oppassen!! niet vast komen te zitten, want dat is bij kantklossen funest. Na een aantal worpen zit mijn dochter te gebaren dat zij de hengel wil vasthouden. Ik druk haar de Titan in haar handjes en ze zwiert vrolijk rond met het stokkie. Dan probeert ze helemaal alleen de slinger van de Catera rond te draaien. Helaas lukt dit niet, dus verleen ik haar assistentie. Samen draaien we het aasje binnen en net even buiten de stroomnaad klapt de hengel dubbel. Even lijkt het erop dat de vis is gelost, maar dan begint de vis te protesteren. Ik zeg tegen Marith dat ze goed moet vasthouden, want papa gaat een foto maken. Ik laat de hengel los en wil een foto nemen. Dan start de vis zijn 8 cilinder en gaat er als een kogel vandoor. De slip giert het uit en snel laat ik de camera vallen en neem de hengel weer over. Op de achtergrond word ik aangemoedigd door mijn dochter. Ik probeer druk uit te oefenen op deze onbekende zware vis. Met veel moeite kan ik dit monster meter voor meter dichter onder de kant brengen. Inmiddels wordt het wateroppervlak regelmatig doorbroken door een grote kolk. Eindelijk laat de vis zich voor het eerst zien. Een ware kasteelbewoner meldt zich voor de landing. Als een Atlantische zalm grijp ik de stekelrug bij zijn staart en breng deze op de oever. Stom verbaasd kijken wij elkaar aan en beginnen te glimlachen. Marith slaat de armen zover als ze halen kan uit een . Inderdaad schat dat is niks overdreven en zeker geen visserslatijn . Snel brengen we het meetlint langs zij en de stand stopt bij 85 cm. Een langsrijdende dame op skeelers wordt tot stilstand gebracht. Ik vraag haar vriendelijk een foto te maken van ons met de jachttroffee . Lachend stemt zij in en neemt wat foto´s van ons. Jammer genoeg gebruikt ze geen zoomfunctie , maar de herrinering aan deze kanjer is zeker mooier .

snoekbaars

Hierna bedank ik de dame en zeg ik haar gedag. Nu moet deze kanjer nog even terug gezet worden, zodat haar nageslacht kan volgroeien. Even goed reanimeren is belangrijk bij dit soort vissen. In het verleden hebben dit slag vissen in het bijzijn van mij al meerdere keren het leven gelaten en dit mag zeker niet gebeuren. Al snel slaat de kasteeldame stevig met haar staart en zwemt ze terug naar de rivierbodem. Zo onze avond kan niet meer kapot.

Ik verwissel mijn aasje voor een ¨good old corshad¨ in de variant geel/zwart met glitters. Na een paar worpen wordt dit 10 cm lange plugje met geweld gegrepen. De titanium stok wordt krachtig op de proef gesteld. De vis neemt run op run en lijkt niet te stoppen. Dit moet roofblei of snoek zijn. En inderdaad naar 2 minuten komt de vis langs de rivoeroever en grijp ik de snoek aan de deurklink. Ook nu kijken we elkaar stom verbaasd aan, want ook dit is een vis van een mooi formaat. 91 cm en erg slank zonder Sonja Bakker. De zware inspanningen van het kuitschieten heeft zijn sporen achter gelaten op deze dame. Snel probeer ik een Renaultbestuurder tot stoppen te dwingen . Met hoge snelheid en goede stuurmanskunsten weet de bestuurder mij te omzeilen De Renault duikt in zijn vering en niet veel later komt de auto achteruit. De man denkt dat er wat gebeurt is en ik vertel hem het verhaal. De familie in de auto begint te lachen en stappen allemaal uit om even bij de fotosessie te komen kijken.

snoek

Vol trots kijkt mijn dochter (incl. paps) toe dat ook dit weer een prima groenjas is.

Na een snelle afhandeling/ reanimatie gaat de dame er als een speer vandoor om de komende dagen haar fysieke toestand te doen verbeteren. Er zwemmen tevens genoeg aasvissen op dit stuk rivier en een beetje vet kan zeker geen kwaad.

Samen met mijn oogappel zitten we te genieten van de frisse buitenlucht, de watervogels en alle andere natuurverschijnselen. Marith wijst omhoog en roept AAN,AAN,AAN! Dat klopt dat is de maan en dit is het teken dat we aanstalte moeten maken om huiswaarts te keren. Nog even neem ik deze kans om een foto te maken van de kampioen in de dop.

Dochter lief

En moet je nagaan dat ik ook nog een tweeling thuis heb zitten van 7 weken. Ik ben benieuwd of de boys ook zo van vissen houden. Als hun grote zus het moest bepalen nou dan weet ik het wel.

Eenmaal in de auto druk ik haar mijn viscap op het hoofd, want iedere topsporter heeft tenslotte een sponsor.

Dochter lief

Lieve schat als je dit over enkele jaren terug leest dan moet je één ding weten.

PAPA IS TROTS OP JE!

Thuis aangekomen stapte ze luidruchtig uit de auto en moeders wist precies hoe laat het was. Gelukkig hebben we foto´s en zijn de extreem uit elkaar geslagen handgebaren van mijn dochter zeker geen visserslatijn. Na een gezellige afronding is ze heerlijk gaan slapen en droomt ze inmiddels misschien alweer van een nieuw visavontuur .

Iedereen een mooie seizoensafsluiting gewenst en vele kanjers.

Vriendelijke groeten,

De trotste vader alias Gert-Jan

03 April, 2010 Toegevoegd door de Webmaster