www.viswereld.nl

Voor en Door vissers

De aangename verrassing!

snoek

Vanmiddag vanaf het werk even snel een belletje naar huis om het laatste nieuws te horen. Één van de tweeling is behoorlijk verkouden, maar het lijkt erop dat Xander al aan de beterende hand is.

Tijdens dit gesprek met mijn vrouw krijg ik te horen dat er weer een vissessie gepland staat voor vanavond.

Kijk dat is een mooi vooruitzicht en dat maakt de rapportvergadering van vanmiddag vele malen minder zwaar.

Eenmaal thuis gekomen even samen met het gezin aan de etenstafel de dag door nemen. Het bord is leeg en Marith schuift het bord zo ver mogelijk bij haar vandaan.

Ze begint luidruchtig te roepen: vissen, vissen.
       

De kleine praatjesmaker ontwikkelt haar woordenschat en spraak in een razend tempo de laatste weken. Toch weet ze nog even het geduld op te brengen om een vlaflip te eten, maar ondertussen vliegen de werpbewegingen alweer door de lucht.

vissen!!!!!!

Zie hier de kleine blonde tante, maar eens haar best doen op het droge!

Snel de laarzen aan, hengelsportmateriaal inladen en gas erop met die 2.0 16V. Op de eerste stek blijkt dat de stroming nauwelijks aanwezig is en er drijft veel vuil op het wateroppervlak. Dat is meestal erg negatief voor de vangsten is mijn ervaring. Toch werp ik snel mijn lood in en laat de goudkopstreamers dansen als een waar showballet. Na zo´n 30 minuten trek ik de conclusie dat hier alleen maar een blanksessie behaald kan worden . Daarom snel overleg met Marith. Gelukkig stemt ze ermee in om een andere stek te bezoeken. Ik vertel onderweg dat dit stekkie ¨ons geheimpje¨ is. Jaja heimpje, zegt de kleine blonde engel.

Op deze stek lijkt alle moeite niet voor niets te zijn, want het is werkelijk een plaatje. Helder water, knappe stromingslijnen langs de oeverzone en een heerlijk avondzonnetje. Even de stek goed bekijken, plaatsje zoeken en poging 1 kan beginnen. Een verre worp wordt precies geplaatst op de rand van de steenslag. Met voorzichtige tikken op de hengeltop wordt de zwerm binnen gevist. Helaas is er geen Aspius aanwezig die onderweg de groep angstaanjagend belaagd.

Het blijft stil, heel stil. Marith en ik genieten weer volop van de prachtige natuurverschijnselen in de nabije omgeving. Een azende fuut doet zijn uiterste best om wat voedsel te vinden voor zijn partner die aan de andere kant van de rivier in de rietkraag op het nest zit te broeden en waarschijnlijk een zeer koude nacht tegemoet gaat. Een paartje scholeksters komt luidruchtig boven de waterspiegel langs vliegen als een stel F-16 gevechtsvliegtuigen. Het aangezicht van het verderop gelegen dorpje is werkelijk een plaatje op zich. Het kerktorentje van het dorpje steekt net boven de dijk uit en met op de voorgrond de uiterwaarden waarin de eerste inheemse plantensoorten trots hun mooiste bloemen tentoonstellen. Poehee, wat wonen we toch in een prachtig rivierengebied.

In eens worden mijn ogen aangetrokken door een opvallende boeggolf in de waterspiegel. Krijg nou wat, daar zul je de straatvechtersbende hebben. Jammer genoeg ben ik te optimistisch, want niet veel later zwemt een dikke schubkarper de hoofdstroom in. Ach ja, nog een paar worpjes en dan gaan we gewoon met een frisse neus huiswaarts. Dan uit het niets is daar een harde klap en warempel een vis heeft zich gehaakt. Al snel twijfel ik aan de vissoort, want dit is geen vechttechniek van een tarpon. Na een korte dril komt een mooie glasoog langs de oever en wordt deze vakkundig geschept.

snoekbaars

Deze topfitte vis heeft zich vergist in mijn kleine goudkoppie. Ons blondje bestudeert deze prachtige stekelrug zorgvuldig en tast voorzichtig met haar handje op de kam van deze straatvechter.

Vlug het haakje los maken, snel een plaatje voor het album en terug ermee. Het is tenslotte gesloten seizoen en zoals vermeld staat in de wetgeving wordt deze direct in hetzelfde water teruggezet.

snoekbaars

Een plaatje waar iedere roofvisser een snellere hartslag van krijgt. Wat een mooi kleurcontrast door de invallende avondzon op het strepenpak van deze glasoog.

Mijn dochter en ik kijken elkaar voldaan aan en besluiten snel huiswaarts te keren. Het is nu eenmaal al bijna 19.15 uur, dus de hoogste tijd voor een slaapje. Thuis aangekomen even snel de foto´s laten zien aan moeders en met Marith afgesproken snel weer een keer terug te keren naar deze stek.

Slaap lekker meisje en voor dat ik haar slaapkamerdeur sluit, zeg ik nog zachtjes: ¨Ons geheimpje, ons geheimpje!

Iedereen, geniet van het mooie weer de komende tijd en misschien tot volgende week met deel 2.

Groet,
Marith en Gert-Jan

28 April, 2010 Toegevoegd door de Webmaster