www.viswereld.nl

Voor en Door vissers

Doodaas sessie nr.2

snoek

John kwam vanmorgen uit bed met een knallende koppijn.

Dus hem eerst maar eens rustig bij laten komen en zelf bezig gegaan om een appeltaart te bakken.

De ingredienten waren toch allemaal in huis.

Toen de appeltaart uit de oven kwam was John blijkbaar verlost van zijn koppijn.

Een molen werd ontdaan van de oude lijn en nieuwe werd erop gespoeld.

Ook al was het een uur toch kwam de vraag:"wil je nog vissen?"

Ja dus!

De spullen werden bij elkaar geraapt en in de auto gedaan.
       

Aasvisjes (horsmakreel en sardine) mee en op naar de stek. Bij de stek aangekomen schiet me te binnen dat bij de laatste doodaassessie we mijn onderlijn aan gort hebben geknipt. Deze was nog niet vervangen dus moest John eerst weer aan de slag. Nadat er een nieuwe onderlijn was gemonteerd kon het aas er aan. Ik koos voor een stuk horsmakreel. En het grote dobberstaren kon weer beginnen.

dobber staren

Niet lang daarna was John ook zover dat hij kon gaan vissen. Hij begon ook met een penseel dobber. Later wisselde hij af met een zeildobber.

dobber

John viste met een stuk sardine.

Op het eerste deel was het niets dus na een poos dobberstaren gingen we naar een andere brug.

John aan de ene kant van de brug, ik aan de andere kant. Het werd 10 voor drie zonder dat we iets hadden gezien. Ik dacht al weer, het bijt uurtje zal zo wel weer beginnen.

John had in de tussentijd een heel stuk afgevist zonder succes en die had zoiets van zullen we zo maar weer naar dat andere stuk gaan. Ik vond het prima maar voordat ik mijn hengel wilde pakken zag ik de dobber rare dingen doen. Dingen die niet klopten met de wind of stroming. Dus heel voorzichtig ik de hengel oppakken, baitrunner dicht, lijn strak draaien, weerstand voelen en uithalen.

Een mooie snoek hing aan de lijn, maar dat was maar even. Ik zie hem zo het aas uitspugen en de vis vertrekt weer de diepte in.

John: "De volgende keer harder aanslaan....". Jammer van de vis, maar ik had wel zoiets van ik gooi weer in. John begreep de hint en die ging ook maar weer verder vissen.

Op een gegeven moment zei hij: ik loop richting de duiker. Ik vond het prima, ik bleef op mijn plek. Na enige tijd zie ik mijn dobber wegdrijven. Ik nog een keer kijken, zie het wel goed? D

an toch maar weer het ritueel uitvoeren. Ik voel bij het contact maken wel iets van weerstand maar ik twijfel toch. Zit er wel wat aan? Ik denk aan John's woorden en geef dan toch maar een slinger aan de hengel en dan voel ik het wel goed.

Er hangt iets aan maar het is niet groot en zwaar zoals de eerste aanbeet. Ik sta dus met een kromme hengel met een snoekje aan de haak en ik denk, oh jee, onthaakmat en net liggen wel ver achter mij en John is niet in de buurt. Dan maar eerst focussen op de vis.

Het is een snoekje, ik zie dat ze goed gehaakt zit en als ik omkijk is john al in de buurt. Hij kan het snoekje in zijn nek grijpen en zo is mijn 2e doodaas snoek een feit. Onthaken is ook zo gebeurd. Ze meet 57cm groot.

doodaas snoekje

Blij wordt ik er van.

John blijft nu ook in de buurt van de brug en al snel hoor ik achter me:'"Hangen" Ik kijk om en ja hoor, daar staat hij met een kromme hengel.

Maar ook met deze snoek gaat het fout, vlak nadat ik mooi had gezegd is de snoek los en duikt weer de diepte in.

Dat is binnen 3 kwartier 3 verschillende snoeken op een klein stukje water.

Na nog een tijd proberen zonder resultaat gaan we terug naar de ene brug.

Ook daar vissen we zonder vangsten nog een poos. Dan maar via een rondtoer naar huis.

Veel water is ontdaan van het ijs. Dat biedt perspectief!

Groetjes Grietha

19 Februari, 2011 Toegevoegd door John